31 października, w przeddzień Wszystkich Świętych, uczniowie klasy 7a rozpoczęli swoją przygodę z lekturą: Dziady cz. II Adama Mickiewicza. Zajęcia języka polskiego odbyły się w wyjątkowej, pełnej tajemnicy atmosferze – w zaciemnionej sali, przy jesiennych dekoracjach i blasku lampek. Nie zabrakło też drobnych przysmaków.
Pierwszy kontakt z tekstem miał formę słuchowiska. Uczniowie wysłuchali fragmentów Dziadów cz. II w interpretacji Stowarzyszenia Evviva l’arte, zrealizowanego przy wsparciu Miasta Oleśnicy. Słuchowisko zostało udostępnione m.in. przez Kuratorium Oświaty w Olsztynie. Głos, dźwięk i muzyka pozwoliły młodzieży przenieść się w świat obrzędów, duchów i ludowych wierzeń.
Kolejnym etapem była projekcja filmu Dziady w reżyserii Sióstr Bui – nowoczesnej, autorskiej interpretacji klasycznego dramatu. Produkcja powstała w ramach cyklu „Kalendarz Słowiańskich Baśni”, m.in. dzięki stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Film w sugestywny sposób ukazał tajemniczy rytuał przywoływania dusz i przybliżył młodym widzom symbolikę dawnych obrzędów.
„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, Co to będzie, co to będzie…”. Te słowa Mickiewicza towarzyszyły uczniom podczas omawiania znaczenia tytułowego obrzędu. Dowiedzieli się, że „dziady” to przedchrześcijańskie obrzędy ku czci zmarłych, mające zapewnić im spokój i przychylność wobec żyjących. Wierzono, że wędrowni żebracy – także zwani „dziadami” – pośredniczą między światem ludzi a światem duchów. W czasie rytuałów zapalano ognie, przygotowywano poczęstunek i zostawiano uchylone drzwi, by dusze mogły odnaleźć drogę do bliskich.
Dzięki połączeniu słuchowiska i filmu uczniowie klasy 7a mogli nie tylko zrozumieć treść lektury, ale też poczuć jej nastrój. Spotkanie z dramatem Mickiewicza stało się prawdziwą lekcją kultury i wyobraźni – pełną refleksji o przemijaniu, pamięci i szacunku dla tych, którzy odeszli.
Magdalena Janiak
